اخبار

ماجرای به قتل رسیدن امیرکبیر و تدفین او در کربلا

ماجرای به قتل رسیدن امیرکبیر و تدفین او در کربلا : امیرکبیر در بیستم دی ماه سال 1230 طبق عادت هر روز صبح به همراه محافظانش بیرون آمد. بعد از کمی دور شدن، طبق دستور حاج علی خان در محاصره افراد او قرار گرفت. سپس جلوی دهان امیر را گرفت و کشان کشان او را به حیاط مجاور آوردند و پس از بستن دست و پاهای امیرکبیر، رگ هر دو دست او را قطع کردند. پس از گذشت زمانی که او را به حال خود رها کرده بودند در اثر خونریزی زیاد فوت شد.

حاج علی خان معروف به حاجی الدوله پدر محمدحسن خان صنیع الدوله (اعتمادالسلطنه بعدی، مترجم و وزیر انطباعات ناصرالدین شاه) و عبدالعلی خان ادیب الممالک بود. جهت به قتل رساندن چندین روش که مدنظر قاتلین بود به امیر کبیر اعلام شد. خفه کردن با دست (مانند قائم مقام فراهانی که میرغضب ها او را با دست خفه کردند)، خوراندن دو لوله تریاک و قطع کردن رگ دست.

امیرکبیر روش سوم را انتخاب کرد. بعد از زدن رگه ای امیرکبیر، پس از حدود یک ربع، حاج علی خان که پست ترین افراد دربار بود برای زودتر تمام شدن کار، لگدی به سینه امیرکبیر زد و دستور داد لنگ حمام را در دهان امیر فرو کنند تا خفه شود و زودتر بمیرد.

بعد از قتل امیرکبیر، کلنل شیل مزدورانه از این قتل فجیع ابراز تاسف کرد. پالمرستون وزیر خارجه وقت انگلستان و از دشمنان سرسخت امیرکبیر بود که در آن زمان از مقام خود برکنار شده بود و در کابینه جدید لرد ماموری وزیر جدید خارجه و از احزاب مخالف به مقام رسیده بود، طی نامه ای به وزیر مختار انگلیس در ایران از تنفر شدید خود و کابینه جدید انگلستان نسبت به این جنایت وحشتناک سخن گفت.

طبق گفته فریدون آدمیت : ابراز تاسف و تنفر دولت انگلستان از قتل شنیع امیرکبیر ارتباطی به پالمرستون نداشته و تنها هدف وزیر خارجه جدید انگلستان، ممانعت ناصرالدین شاه از کشتن عباس میرزا برادر کوچکتر ناتنی خود بوده است که انگلستان او را تحت حمایت خود قرار داده بود.

چرا که در تهران شایعه شده بود مهد علیا مادر ناصرالدین شاه سخت مصر است. این شاهزاده کم سن و سال را که فرزند هووی او (خدیجه خانم) بود به سرنوشت امیرکبیر دچار خواهد کرد.

محل دفن امیر کبیر :

در ابتدا امیرکبیر در گورستانی در پشت مسجد کاشان به خاک سپرده شد اما چند ماه بعد، با تلاش همسرش عزت الدوله، پیکر امیرکبیر را به کربلا بردند و در اتاقی که در آن به سوی صحن امام حسین(ع) باز می شد به خاک سپردند. شعری روی سنگ مزار امیرکبیر که در آن زمان انگاشته شده بود گواه بر شهادت و سعادت او در آسمان و جهنمی بودن قاتلانش می باشد

محل دقیق مزار امیر در حجره جنوب شرقی صحن، یا حیاط مسقف شده فعلی حرم سید الشهدا قرار دارد. به عبارتی دیگر کسانی که در صف اول نماز جماعت در مکان مسقف شده کنونی بایستند، مرقد امیر در موازات شانه چپ آنها قرار می گیرد. پس از مرمت های جدید، سنگ مزاری برای امیرکبیر روی دیوار حجره نصب شد تا نشانی از آن بزرگ مرد باشد.

ماجرای به قتل رسیدن امیرکبیر و تدفین او در کربلا

ماجرای تدفین امیر کبیر در کربلا :

طبق نوشته میرزا جعفرخان حقایق نگار خورموجی تنها مورخ راستگوی عصر ناصرالدین شاه، به اصرار عزت الدوله همسر امیرکبیر راه جدا از مادر و برادر خود داشت و بارها توسط خود و دخترانش، ناصرالدین شاه و مهد علیا را به باد فحش و ناسزا گرفته بوند، بعد از چند ماه پیکر امیرکبیر از گورستان کاشان به کربلا انتقال یافت.

با افزایش پیکرهایی که برای دفن به عراق فرستاده می شدند، دولت عثمانی اعتراض کرد و محدودیت هایی برای آن گذاشت. میرزا احمد خان امیرزاده ساعدالملک پسر امیرکبیر و برادرش میرزا حسن خان وزیر نظام هم در کربلا کنار او مدفون شدند. شاه در سفر کربلای خود در سال 1287 هجری قمری از مزار امیرکبیر دیدن کرد و برای قربانی سال های جوانی و جهالت خود فاتحه ای خواند.

پس از گذشت سال ها هنگامی که باقرخان کاظمی وزیر مختار وقت ایران در عراق در دوران سلطنت رضاشاه به کربلا رفت، وضعیت اسفناک رواق ها و اتاق هایی که جنازه بعضی از سلاطین و بزرگان و علمای بزرگ ایران در آنها مدفون هستند را مشاهده کرد.

مبالغ ارسالی توسط ایران به بازماندگان عراق حیف و میل می شد و مزار امیرکبیر در وضعیت نامناسبی قرار داشت. او تصمیم به تعمیر و نظافت مقبره گرفت و آن اتاقی را که تبدیل به قهوه خانه ای کثیف و پر از زباله شده بود به طوری که روی مزارها از شدت گرد و غبار خوانده نمی شدند را پاک سازی کرد.

سنگ ها را شستند، اتاق را سفید کردند و چراغ برق کشیدند. به طوری که ظاهر آبرومند جدید آن باعث تمجید و تحسین عموم ایرانیان گشت.

قبور سلاطین قاجار از قبیل مقبره آقامحمدخان قاجار موسس سلسله قاجار در نجف و قبور مظفرالدین شاه و محمدعلی شاه و سلطان احمدشاه در رواق کوچکی پشت مسجد بزرگ حضرت سیدالشهدا در کربلا می باشد.

به امید آنکه همه ایرانیانی که به زیارت سیدالشهدا می روند بدانند که در کنار سالار شهیدان، آزادگانی بزرگ همانند امیرکبیر عاشقانه آرام گرفته اند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *